"'t Olde Posthuus" is een uniek monument met een rijke historie. Het ademt nog steeds de sfeer van lang vervlogen tijden en is gelegen in het gehucht Anholt, waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan.

Anholt is een oude weg, die vroeger van Groningen via Vries en Beilen, dwars over de heide naar Anholt en verder van Ruinen via Meppel naar Zwolle liep. 't Olde Posthuus moet vroeger ook "de Anholt" hebben geheten, hetgeen een afleiding is van "aanhouden". Omstreeks 1300 behoorde het toe aan de bisschop van Utrecht met nog veel andere bezittingen rond Ruinen en was in de eerste plaats bestemd voor onderdak aan reizende geestelijken.

Als pleisterplaats voor de reizigers per postkoets heeft het posthuis erg veel betekend. Het was een geliefde en zeer bekende standplaats voor postkoetsen. Wanneer men een tijd in de hobbelende postkoets had gezeten, was het een verademing de benen te kunnen strekken in de herberg, waar een gelagkamer en nachtlogies voor de postiljon en postkoetsreizigers waren.
Er waren toen nog geen geplaveide wegen, maar door wagensporen met kuilen, gaten, water en modder zocht de met vier of zes paarden bespannen postkoets zijn weg door het onherbergzame Drentse landschap. De postkoets had altijd voorrang, wanneer een tegenligger opdoemde in hetzelfde wagenspoor.

De postordonnatie van 1793 vermeldt: 'de postwagen geeft een teken, houdt dan het spoor en wijkt op het territoir voor niemand'. De postkoets vertrok om 5 uur uit Groningen naar Beilen, waar men negen uur na vertrek moest aankomen. In Beilen werd overgestapt in de postkoets naar Zwolle, waarna via Spier en het Kraloërveld langs het Moddergat naar Anholt werd gereden, dat rust- en pleisterplaats was.
Na het uitroepen van de Bataafse republiek heeft het posthuis een tijd dienst gedaan als kazerne onder beheer van kapitein Roel Ebbinge Niezing. Hij droeg een brede steek met de bloedrode kokarde, als teken van de revolutie. De schouw van de grote haard in de postkamer werd aangebracht en met eenzelfde kokarde versierd. Deze kokarde is nog steeds op de schouw aanwezig.
Toen het stadhouderschap hersteld werd, is het posthuis drastisch verbouwd en wederom als pleisterplaats en als boerderij in gebruik genomen. Gezien de bouwkundige en historische waarde heeft men in de zestiger jaren het gebouw gerestaureerd. De postkamer dateert tot op heden nog uit de 17e eeuw.

Anholt is nog steeds een gehucht met enkele boerderijen en " 't Olde Posthuus". Het ligt aan de rand van Nationaal Park Dwingelderveld. De ongerepte natuur noodt tot het maken van wandelingen, fiets-, natuur-, wild-speur-, en ruitertochten. Anholt hoort bij Ruinen en ligt in de gemeente De Wolden.

In Michigan, Verenigde Staten, is op initiatief van Dhr. de Blecourt een Hollans dorp gebouwd. Na bezoek in Nederland is met behulp van de bouwtekeningen van het posthuis een natuurgetrouwe kopie verwezenlijkt in zijn Hollands dorp waar o.a. ook een molen staat.